Υπάλληλοι εταιρείας ορίζουν μόνοι τους το μισθό τους!

Λεπτομέρειες

Κατηγορία: Ειδήσεις απ'όλο τον κόσμο

Ημερομηνία Δημοσίευσης

Γράφτηκε από τον/την Super User

Έναν πρωτότυπο.. αλλά άκρως αποτελεσματικό τρόπο για να γλυτώσει από τη γκρίνια των υπαλλήλων του, φαίνεται πως βρήκε ένας Γερμανός επιχειρηματίας. Ο 41χρονος Dr.LarsVollmer, ιδιοκτήτης και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Vollmer & Scheffzyk, απασχολούσε 25 εργαζόμενους, οι οποίοι συνεχώς καβγάδιζαν για τους μισθούς και τις άδειές τους, γεγονός που είχε φέρει τον επιχειρηματία σε απόγνωση μη ξέροντας τι να κάνει!

Η ιδέα που είχε για να το αντιμετωπίσει ήταν παράτολμη, αλλά όπως αποδείχθηκε, άκρως αποτελεσματική! Αποφάσισε το φθινόπωρο του 2010, να αφήσει ελεύθερους τους εργαζόμενους της εταιρείας του να διαμορφώνουν μόνοι τους τις αποδοχές τους!

Πώς ακριβώς το έκανε αυτό; Όποιος επρόκειτο να προσληφθεί στην επιχείρηση, ενημερωνόταν αναλυτικά για τα οικονομικά στοιχεία της, αλλά και για τις αποδοχές κάθε συνεργάτη της, αρχικά ανώνυμα για λόγους προστασίας των προσωπικών δεδομένων.

Με αυτό τον απλό τρόπο ο υποψήφιος έπαιρνε μία ιδέα, τι μπορεί να πληρώσει η επιχείρηση και καθόριζε ανάλογα τις απαιτήσεις του. Αφού είχε καταλήξει σε κάποιο ποσό, θα μπορούσε να μιλήσει ανοιχτά με τρεις εργαζόμενους της εταιρείας για την άποψη που έχει σχετικά με τον μελλοντικό μισθό του και στο τέλος τον οριστικοποιούσε.

Το εγχείρημα αυτό φαίνεται πως πέτυχε, γιατί από τότε ο Dr.Vollmer δεν χρειάστηκε να παρέμβει ούτε μία φορά σε οποιαδήποτε διένεξη, ενώ δεν βρέθηκε ποτέ αντιμέτωπος με κάποιες υπερβολικές απαιτήσεις. Με τον ίδιο τρόπο διευθετούνταν και οι άδειες του προσωπικού, για τις οποίες δεν προβλέπονταν κάποια συγκεκριμένη διάρκεια, αλλά συνεννοούνταν οι εργαζόμενοι μεταξύ τους.

Έτσι, κάθε ένας από τους 25 υπαλλήλους γνωρίζει σήμερα ακριβώς τις αποδοχές των υπολοίπων και όποιος κερδίζει περισσότερα, πρέπει να το αποδεικνύει στην πράξη, ότι το αξίζει. Με άλλα λόγια, καλείται να αιτιολογήσει τον μισθό του, όχι πια στον επιχειρηματία, αλλά στους ίδιους τους συναδέλφους του! Με αυτό το σύστημα δεν υπάρχει πλέον φθόνος μεταξύ των υπαλλήλων, ενώ οι εργαζόμενοι έχουν αναπτύξει την αίσθηση ότι υπηρετούν έναν κοινό στόχο. Τι θα γινόταν άραγε αν αυτό το πρότυπο ίσχυε στην ελληνική πραγματικότητα;;